İşte öyle bakıyorsun karşımda, hiçbir şeyi anlamadan. Aklımın köşesinde, avuçlarının ortasında… Biliyorum labirentinde geziyor, dolanıyorsun. Benimle oynuyorsun… Görüyorum zihninizden geçen renkleri, gözlerinizden içime akıyorlar fakat karşı koyamıyorum. Beni bir piyano gibi çalıyorsun. Tüm yetkinliklerimi eline veriyorum. Farkında değilsin avuçlarındayım, tıpkı eski bir masalın sahibesi gibi… Bu hikâye diğerlerine çok benziyor, lakin ruhunla eşsiz geliyor. Her gidişinde, ken

Dalıp gidiyorsun aydınlıklar arasına, görüyorum. İnkar etsende biliyorum, gözlerinde benzer bir sızı yaşıyor... Bu bencillik mi bilemiyorum. Fakat deli gibi istiyorum, sızını ondan çalmayı... Bunun bencillik olmadığına inanmak istiyorum... Tıpkı bir sihir gibi sadece gözlerin, tüm bedenimi benden çalıyorlar. Oysa başkasında yaşıyorlar... Tanımamayı isterdim, sende gördüğümü... Önceden tanışmak isterdim... Fakat zamanı çalamam, tıpkı kalbini alamadığım gibi... İlerlemeye devam

Ellerim kanlar içinde bakıyorum... Kırmızılarıma, benden çıkan aydınlığıma... Gerçekte ki ayna'm, benim bir tanecik çocuğum. Titriyerek uzaklaşıyor... İçimde yaşayan bu ince çığlık, etrafımı boğarken, boğazlarından dünyaya çıkıyor... Orada değilim, sadece izliyorum... Siyahlarım karışıyor binbir renk arasına, ölüyorum... Tıpkı anılarımı terk edercesine uzaklaşıyorum. Damlalar eşlik ederken adımlarıma, nefesimi veriyorum... İşte orada duruyorsun, tam karşımda ama, bu sefer ben

Karşımda dikilmiş duruyorsun öylesine emin ve habersiz. Tanıdık sızı ruhunda, ruhumda atarken, bilemiyorum, şüpheye düşüyorum. Kulağımda fısıldaşan insanların bahsettiği aşk karşılıktan ibaret fakat öylece duruyorsun karşımda, ellerin göğsümün sadece ilerisinde, donuyorsun... Bana ihtiyacım olan aşkı ver sevgili... Neden varım bilmiyorum , sadece ilerleyemiyorum. Arkama baktığımda, gördüğüm basamaklar ayak izlerimden parçalanıyor... Görünmüyorum... Gözlerinde bulunuyorum, bun

Aslında biliyorum içten içe, kim bilemez ki zaten... Bir tek mısralarım ve yanılsamalarım, Kopamıyorlar senden... Sanki hep ruhumda, omuzumda, nefesimdesin. Konuşuyorum oysa bolca, yokmuşsun varsayıyorum. Nefes alıyorum diyorum kendi kendime, yaşıyorum. Kimi zaman vazgeçiyorum kimi zaman öykünüyorum... Sanırım artık kelime de seçemiyorum. Hiç bu kadar yetersiz gelmemişti dil'im, ellerim... Her mürekkebim açılırdı bir sarmala, Her hikayem birden fazla çiftte yaşardı... Şimdi

İşte öylece duruyorum. İçimde ne olduğunu bilmeden. İçinde ne olduğunu bilmeden. Unutulmuş, birikmiş ve hatta yalanlanmış bir çuval, bir...

En çok yanlış anlaşılmak korkuturdu beni, oysa ne çok yanlış anlaşırım, anlaşılırım. Aramıza dağlar girer sonra bir sayfa bile düz...

“Nerede hata yaptığını bilmediğin adımlar olabilir, gittiğin yolu bildiğin sürece doğruluğu veya yanlışlığı kabul edilmiştir. Adımların...

Karışan hayallerin arasında gerçeği arıyorum. Gittikçe daha geriye giderken adımlarımı tekrarlıyorum. Zihnimin köşelerinde kendimle...

Dostluğuna sığındığım kalemimin duvarlara vuran yankısı, sesin… Kulaklarımda nefes alan sonbahar, kitaplarımı açtığımda kurumuş birer...

Hayatımı çalan piyanonun tuşlarının avuçlarıma yıkılması gibiydi herşey hızlı ve sesli... Sessizliğinde kayboldum, sesten kaçarken......

Binbir ışık arasında saklanıyorlar,adımlarını duyuyorum, kim olduklarını biliyorum. Karanlığımı arıyorum, saatler geçtikçe geceye...

İnsan yarası olan yerden anlar insanı… Tanıdık hislerdir yakınlaştırdığı kadar yabancılaştıran… Asla tanıyamaz istediği kadar asla...

Ay'ın geceyi fısıldadığı bir akşam kavuşalım. Yılların kumaşını pabuçlarımızla eskitelim. Bir nefise bin esip, özlemin içinden bir mısra...

Zihnimin ıssız sokaklarının karanlık sırları kuyrukları birbirine değmeden geziniyorlar. Dürüstçe itiraf etsem de bilinemeyecek ...

Anlaşılmamışlığın gizemi olur mu hiç? Satırlar bunu mu saklar içinde? Bu yüzden mi çeker insanı en içine, derinine? Bıkmışsa, yorulmuşsa...

İnsanlar asla anlamazlar ellerinde saklı olanın karanlık olduğunu, karanlık renkleri saklar, renkler ışıkları, tüm ışıklar sönerken...

Seni kafamdan kovaladım bu gece, anıları bir kenara sıkıştırdım. İçimde kalıp gittiğin her saniye kendimden verdim. Yine de sana...

Koca deniz sarsa ruhumu alamaz içindekileri Bir ırmak aksa gözlerimden bitiremez ırmaklarını Evren duysa sesimi sağır olur bilemez...

Binbir tarafını saran aydınlık nefes verir karanlığımın derininde ki denizlere... Hayat benden aldığı parçaları eskitirken senin...